Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny

International Telecommunication Union Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny Flaga ITU Siedziba Genewa Członkowie 191 krajów Sekretarz Generalny Hamadoun Toure Utworzenie 17 maja 1865 Oficjalna strona organizacji Biurowiec ITU w Genewie Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ang. International Telecommunication Union, skrót ITU) to najstarsza na świecie organizacja międzynarodowa, jedna z organizacji wyspecjalizowanych ONZ, ustanowiona w celu standaryzowania oraz regulowania rynku telekomunikacyjnego i radiokomunikacyjnego. Została ona założona jako International Telegraph Union (Międzynarodowy Związek Telegraficzny) 17 maja 1865 roku w Paryżu. Głównymi zadaniami Związku są standaryzacja i zarządzanie pasmem radiowym.

Spis treści

• 1 Członkostwo w organizacji
  • 1.1 Państwa członkowskie
  • 1.2 Członkowie sektorowi
• 2 Organy Związku
  • 2.1 Konferencja Pełnomocników
  • 2.2 Rada
  • 2.3 Sekretariat Generalny
• 3 Sektory
• 4 Zobacz też
• 5 Linki zewnętrzne

//

Członkostwo w organizacji

Państwa członkowskie

Do Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego należy obecnie 191 państw, w tym Watykan oraz prawie wszyscy członkowie ONZ z wyjątkiem Palau i Timoru Wschodniego. Polska została członkiem Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego w 1921 roku. Procedura akcesyjna do Związku różni się w zależności od tego, czy państwo kandydujące jest członkiem ONZ, czy nie. Państwa członkowskie ONZ mogą stać się członkami Związku poprzez przystąpienie do Konstytucji i Konwencji Związku oraz złożenie dokumentu akcesyjnego u Sekretarza Generalnego Organizacji. Z kolei państwa nie będące członkami ONZ mogą przystąpić do Związku po uzyskaniu akceptacji przez dwie trzecie dotychczasowych członków, i dopiero wtedy przystąpić do Konstytucji i Konwencji oraz złożyć stosowny dokument akcesyjny u Sekretarza Generalnego.

Członkowie sektorowi

Członkami sektorowymi (ang. Sector Members) Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego są przedsiębiorstwa funkcjonujące na rynku telekomunikacyjnym i radiokomunikacyjnym. Obecnie status taki ma ponad 600 firm z różnych krajów. Z Polski członkami sektorowymi są Telekomunikacja Polska SA, Polkomtel S.A. oraz Naukowa i Akademicka Sieć Komputerowa (NASK).

Organy Związku

Konferencja Pełnomocników

Najwyższym organem politycznym Związku jest Konferencja Pełnomocników, składająca się z delegacji reprezentujących państwa członkowskie organizacji. Konferencja zbiera się co cztery lata i określa głównie kierunki polityki Związku, wybiera członków Rady, ustala plany finansowe organizacji. Ostatnia sesja Konferencji Pełnomocników odbyła się w dniach 6 listopada-24 listopada 2006 roku w Antalyi w Turcji.

Rada

Rada została utworzona w 1947 roku podczas konferencji plenarnej w Atlantic City, początkowo pod nazwą Rada Administracyjna (ang. Administrative Council). Działa w granicach uprawnień udzielonych przez Konferencję Pełnomocników. Zadaniem Rady jest nadzór aktualnej polityki, strategii oraz aktywności Związku w okresach pomiędzy Konferencjami Pełnomocników. Rada powoływana jest każdorazowo na 4 lata, a członkami Rady mogą być jedynie państwa członkowskie organizacji. Podczas kadencji 2006-2010 Rada liczyć będzie 46 członków. W efekcie wyborów do Rady w listopadzie 2006 roku, Polska przestała być członkiem Rady w związku z niewielką dotychczasową aktywnością w ramach Rady. Z regionu z którego startowała Polska do Rady zostały wybrane: Bułgaria, Czechy, Rumunia, Rosja oraz Ukraina.

Sekretariat Generalny

Sekretarz Generalny, wybierany na czteroletnią kadencję, kieruje Sekretariatem Generalnym, który jest biurem administrującym zasobami i działalnością Związku. Sekretarz Generalny jest prawnym przedstawicielem Związku. W latach 1998-2006 funkcję Sekretarza Generalnego pełnił Yoshio Utsumi z Japonii. Na Konferencji Pełnomocników 2006 w Antalyi (Turcja) członkowie ITU wybrali nowego Sekretarza Generalnego, którym został Hamadoun I. Toure z Mali.

Sektory

• ITU-T - Sektor Normalizacji Telekomunikacji
• ITU-R - Sektor Radiokomunikacji
• ITU-D - Sektor Rozwoju Telekomunikacji

Zobacz też

• Normalizacja (technika)

Linki zewnętrzne

• sprawdzanie danych statku - znaku wywoławczego
• Teksty Konstytucji i Konwencji ITU (Dz.U. nr 35, poz. 196 z 20 marca 1998) (pol.)

p • d • e Organizacja Narodów Zjednoczonych Dokumenty Karta Narodów Zjednoczonych • Rezolucje Zgromadzenia Ogólnego ONZ • Rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ Członkostwo Członkowie ONZ • Członkowie Rady Bezpieczeństwa ONZ Główne organy Zgromadzenie Ogólne • Rada Bezpieczeństwa • Rada Gospodarcza i Społeczna • Rada Powiernicza • Rada Praw Człowieka • Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości • Sekretariat Programy, fundusze i biura UNCTAD • UNDCP • UNDP • UNEP • UNFPA • UN-HABITAT • UNHCR • UNICEF • UNOOSA • UNOSAT • UNRWA • WFP Agencje wyspecjalizowane Bank Światowy • FAO • ICAO • IFAD • IMO • ITU • MFW • MOP • UPU • WHO • WIPO • WMO • UNESCO • UNIDO • UNITAR Misje pokojowe BINUB • MINURSO • MINUSTAH • MONUA • MONUC • ONUB • UNAMA • UNAMIR • UNCRO • UNDOF • UNEF • UNFICYP • UNIFIL • UNMEE • UNMIL • UNMIN • UNMIS • UNMIT • UNOCI • UNOMIG • UNOTIL • UNPROFOR • UNPSG • UNRWA • UNTSO Liga Narodów Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/Mi%C4%99dzynarodowy_Zwi%C4%85zek_Telekomunikacyjny”